Logo

ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Πολιτισμός

μόρφωση

κοινωνία

Έτη 1991 - 1994 | Αρχείο | Φιλοσοφία - 4 Νοεμβρίου 2011 01:50 πμ

Laura Bohannan: Ο Άμλετ στη Ζούγκλα


Ένα γενικό αρνητικό κίνημα της κεφαλής σάρωσε τον κύκλο.

– «Ο νεκρός αρχηγός της φυλής δεν είχε κανένα ζωντανό αδελφό; Ή ήταν ο γυιός αυτός ο αρχηγός της φυλής;»

– «Όχι,» απάντησα. «Δηλαδή, είχε έναν αδελφό που ζούσε, κι αυτός κι έγινε ο αρχηγός της φυλής όταν ο μεγαλύτερος αδελφός πέθανε.»

Ο γέροντας μουρμούρισε:

– «Τέτοιου είδους σημεία ήσαν πράγματα για αρ-χηγούς φυλής και για ηλικιωμένους, όχι για νέους. Τίποτε καλό δεν μπορούσε να βγει παίρνοντας από πίσω έναν αρχηγό φυλής• ο Οράτιος, σίγουρα, δεν ήταν άνθρωπος που ήξερε πράγματα.»

– «Και βέβαια ήταν,» επέμεινα, διώχνοντας ένα κοτόπουλο μακρυά από τη μπύρα μου. «Στη χώρα μας ο γυιός ακολουθεί τον πατέρα. Ο νεώτερος αδελφός του νεκρού αρχηγού της φυλής έγινε ο μεγάλος αρχηγός της φυλής και, επίσης, παντρεύθηκε τη χήρα του μεγαλύτερου αδελφού του ένα περίπου μόνο μήνα μετά την κηδεία.»

– «Έκανε καλά!» ο γέροντας λάμποντας ανήγγειλε στους άλλους, «Σας τόχω πει πως αν γνωρίζαμε περισσότερα για τους Ευρωπαίους, θα βρίσκαμε πράγματι πως είναι πολύ όμοιοι με μας. Στη χώρα μας επίσης», πρόσθεσε σε μένα, «ο νεώτερος αδελφός παντρεύεται τη χήρα του μεγαλύτερου αδελφού και γίνεται πατέρας των παιδιών του. Τώρα αν ο θείος σου, που παντρεύθηκε τη χήρα μητέρα σου, είναι εξ ολοκλήρου αδελφός του πατέρα σου, τότε θάναι για σένα πραγματικός πατέρας. Ο πατέρας και ο θείος του Άμλετ έχουν την ίδια μητέρα;»

Η ερώτηση του μετά βίας μου περνούσε απ’ το μυαλό˙ ήμουνα πολύ αναστατωμένη και πολύ έξω από το δρόμο μου έχοντας αχρηστευμένο ένα από τα κυριώτερα στοιχεία του Άμλετ ευθύς αμέσως. Με αβεβαιότητα μάλλον, απάντησα πως νόμιζα ότι είχαν την ίδια μητέρα, αλλά δεν ήμουνα σίγουρη – η ιστορία δεν τόλεγε.

– «Οι γενεαλογικές αυτές λεπτομέρειες», είπε αυστηρά ο γέροντας, «είχαν όλη τη σημασία, και, όταν θα γύριζα πίσω θάπρεπε να ρωτήσω γι’ αυτό τους γηραιοτέρους.» Φώναξε σε μια από τις νεώτερες γυναίκες του που βρισκόταν έξω από την πόρτα, και ζήτησε να του φέρει το σάκκο του από γιδοτόμαρο.

Αποφασισμένη να διασώσω ό,τι μπορούσα από το θέμα μητέρα, πήρα μια βαθειά ανάσα και ξανάρχισα.

– «Ο γυιός Άμλετ ήταν πολύ λυπημένος διότι η μητέρα του είχε ξαναπαντρευθεί τόσο γρήγορα. Δεν υπήρχε γι’ αυτήν καμιά ανάγκη να το κάνει και το έθιμό μας για τη χήρα είναι να μην πηγαίνει στον επόμενο άνδρα της πριν πενθήσει για δύο χρόνια.»

– «Δύο χρόνια είναι πάρα πολύ,» αντέταξε η σύζυγος του γέροντα, που εμφανίστηκε με τον παραμορφωμένο σάκκο από γιδοτόμαρο. «Ποιος θα σκάβει τα χωράφια σου όσο δεν θάχεις άνδρα;»

– «Ο Άμλετ,» απάντησα χωρίς να σκεφθώ, «ήταν αρκετά μεγάλος για να σκάβει ο ίδιος τα χωράφια της μητέρας του. Δεν ήταν ανάγκη γι’ αυτή να ξαναπαντρευθεί.» Κανείς δεν φαινόταν να πείθεται. Το εγκατέλειψα. «Η μητέρα του και ο μεγάλος αρχηγός της φυλής είπαν στον Άμλετ να μη λυπάται διότι θα γινόταν πατέρας του ο ίδιος ο αρχηγός της φυλής. Επιπλέον, ο Άμλετ θα γινόταν ο επόμενος αρχηγός της φυλής: γι’ αυτό θα πρέπει να μείνει εκεί για να μάθει αυτά που πρέπει να ξέρει ένας αρχηγός φυλής. Ο Άμλετ συμφώνησε να μείνει και οι υπόλοιποι βγήκαν έξω να πιουν μπύρα.»

Ενώ σταμάτησα αμήχανη για το πώς ν’ αποδώσω τον γεμάτο αηδία μονόλογο του Άμλετ σ’ ένα ακροατήριο που ήταν πεπεισμένο πως ο Κλαύδιος και η Γερτρούδη είχαν φερθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ένας από τους νέους άνδρες με ρώτησε ποιος είχε παντρευτεί τις άλλες γυναίκες του νεκρού αρχηγού της φυλής.

– «Δεν είχε άλλες γυναίκες,» του είπα.

– «Μα ο αρχηγός της φυλής πρέπει νάχει πολλές γυναίκες! Ποιος θα φτειάχνει τη μπύρα και ποιος θα ετοιμάζει φαγητό για όλους τους επισκέπτες του;»

Με σταθερή φωνή απάντησα πως στη χώρα μας ακόμη και οι αρχηγοί της φυλής είχαν μόνο μια γυναίκα, ότι για να κάνουν τις δουλειές τους είχαν υπηρέτες που τους πλήρωναν με τα λεφτά των φόρων.

Το καλύτερο ήταν, μου απάντησαν, ο αρχηγός της φυλής νάχει πολλές γυναίκες και γυιούς να τον βοηθάνε να σκάβει τα χωράφια του και να ταΐζουν τον κόσμο του˙ έτσι όλοι αγαπούσαν τον αρχηγό της φυλής που έδινε πολλά και δεν έπαιρνε τίποτα – οι φόροι ήταν κακό πράγμα.




Αγοραίος

Αγοραίος
ΕΛΙΤ ΚΑΙ ΜΑΖΑ: Ομάδα μαθητών Λυκείου στο Μουσείο Μπενάκη, να δουν την έκθεση, συνοδεία καθηγητών τους. Αλλά να που εμφανίστηκε ο Σκαρμούτσος, τηλεοπτικός μάγειρας, και...

Laura Bohannan: Ο Άμλετ στη Ζούγκλα
Κατηγορία: Έτη 1991 - 1994 / Φιλοσοφία

Έκθετος στην κριτική των ιθαγενών Τιβ Τι γίνεται όταν μια κοινωνική ανθρωπολόγος -πιστεύει στην παγκοσμιότητα της κουλτούρας και για ν’ αποδείξει την ορθότητα της πίστης...


T.S.Eliot: Οι ευθύνες του λογοτέχνη
Κατηγορία: Έτη 1991 - 1994 / Φιλοσοφία

Μετάφραση: Γιώργος Σεφέρης, περ. Αγγλοελληνική Επιθεώρηση, Μάιος 1945, αναδημ. στο περ. Εποπτεία, Ὀκτώβριος 1993. Εμφάσεις από την Εποπτεία. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΡΩΤΑ νὰ ὁρίσω μὲ ποιὰ...


Garry Wills: Όλιβερ, ή η πείνα των αισθημάτων
Κατηγορία: Έτη 1991 - 1994 / Φιλοσοφία
Garry Wills: Όλιβερ, ή η πείνα των αισθημάτων

Garry Wills, “Love in the Lower Depths”, New York Review of Books, October 26, 1989. Μετάφραση: Ζηνοβία Δρακοπούλου, Εποπτεία, Οκτώβιος 1993. [εδώ δημοσιεύουμε χωρίς σημειώσεις...


Παν. Δρακόπουλος, Η κρίση που ζούμε
Κατηγορία: Έτη 1991 - 1994 / Παν. Δρακόπουλος / Φιλοσοφία
Παν. Δρακόπουλος, Η κρίση που ζούμε

Πρώτη δημοσίευση: Εποπτεία, Οκτώβριος 1991, με τίτλο Το άξιον συζητήσεως κώμα. Η ΦΙΛΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ της νεοελληνικής κοινωνίας έχει ήδη αποκτήσει έναν όγκο, ίσως...


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.