Logo

ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Πολιτισμός

μόρφωση

κοινωνία

Έτος 2, 1977, τεύχη 7-17 | Αρχείο | Ψυχολογία - 10 Δεκεμβρίου 2011 17:49 μμ

Αλληλογραφία Freud – Jung



Εδώ πάνω είμαι πολύ ξεκομμένος από τη φασαρία του κόσμου. Ακούω και βλέπω ελάχιστα. Τα βράδια είναι αναγκαστικά αφιερωμένα στην ευθυμία.

Πολλά χαιρετίσματα,
Ειλικρινέστατα δικός σας,
Jung


Emma Jung
Küsnacht, 30 Οκτωβρίου [1911]

Αγαπητέ καθηγητά Freud,

Πράγματι δεν ξέρω πού βρίσκω το κουράγιο να σας γράψω αυτό το γράμμα, αλλά είμαι σίγουρη ότι δεν είναι αλαζονεία˙ μάλλον ακολουθώ αυτό που μου υπαγορεύει το ασυνείδητό μου, που τόσες φορές έχω βρει πως έχει δίκιο, και που ελπίζω πως δεν θα με παραπλανήσει κι αυτή τη φορά.

Από τότε που μας επισκεφθήκατε εδώ, βασανίζομαι απ’ την ιδέα πως η σχέση σας με τον άνδρα μου δεν είναι εντελώς όπως θάπρεπε νάναι, και καθώς, σίγουρα, ώφειλε να μην είναι έτσι, επιθυμώ να προσπαθήσω να κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου. Δεν ξέρω αν εξαπατώ τον εαυτό μου όταν σκέφτομαι πως κατά κάποιο τρόπο δεν συμφωνείτε απόλυτα με τους «Μετασχηματισμούς της Libido». Δεν μιλήσατε καθόλου γι’ αυτό, κι όμως νομίζω ότι θάκανε τόσο καλό και στους δυο σας, αν κάνατε μια εξαντλητική συζήτηση. Ή είναι κάτι άλλο; Αν είναι έτσι, σας παρακαλώ αγαπητέ Κύριε καθηγητά, πέστε μου τι είναι• γιατί δεν αντέχω να σας βλέπω τόσο παραιτημένο, και, ακόμη πιστεύω ότι η παραίτησή σας σχετίζεται όχι μόνο με τα πραγματικά παιδιά σας (μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση όταν μιλήσατε γι’αυτό) αλλά και με τους πνευματικούς γυιούς σας• διαφορετικά θα είχατε τόσο λίγους λόγους να παραιτηθείτε.

Παρακαλώ μην πάρετε την πράξη μου σαν παρέμβαση και μη με βάλλετε ανάμεσα στις γυναίκες που, όπως μου είπατε κάποτε, πάντα κατέστρεφαν τις φιλίες σας. Ο άνδρας μου φυσικά δεν ξέρει τίποτα γι’ αυτό το γράμμα, και σας παρακαλώ μη τον θεωρήσετε υπεύθυνο γι’ αυτό, και μην του δείξετε την οποιαδήποτε δυσάρεστη συνέπεια που μπορεί νάχε πάνω σας αυτό το γράμμα.

Ελπίζω παρ’ όλα αυτά ότι δεν θα θυμώσετε με τη μεγάλη θαυμάστριά σας.
Emma Jung

Emma Jung
Küsnacht, 14 Νοεμβρίου 1911

Αγαπητέ καθηγητά Freud,

Θυμώσατε πολύ με το γράμμα μου, δεν είναι έτσι; Κι εγώ το ίδιο. Τώρα θεραπεύτηκα από τη μεγαλομανία μου, και διερωτώμαι τι διάβολο έκανε το ασυνείδητο να διαλέξει εσάς, μέσα απ’ όλους τους ανθρώπους, σαν θύμα της τρέλλας αυτής. Κι εδώ πρέπει να ομολογήσω, πολύ απρόθυμα, ότι έχετε δίκιο: το τελευταίο μου γράμμα, ιδιαίτερα ο τόνος του, πραγματικά απευθυνόταν στην imago του πατέρα, η οποία φυσικά θάπρεπε ν’ αντιμετωπίζεται χωρίς φόβο. Η ιδέα αυτή δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό˙ σκεφτόμουνα ότι γνωρίζοντας την πλευρά της μεταβίβασης της πατρικής στάσης προς εσάς, όλα θα ξεκαθαρίζανε και δεν θα μου κάνανε κανένα κακό. Έχοντας σκεφθεί τόσον καιρό πριν σας γράψω και έχοντας, έτσι πίστευα, κατανοήσει εντελώς τα δικά μου κίνητρα, το ασυνείδητο μου έπαιξε τώρα με ιδιαίτερη πονηριά ένα άλλο παιχνίδι: διότι δεν μπορείτε να φαντασθείτε πόσο το απολαμβάνω που γελοιοποιήθηκα μπροστά σας. Το μόνο που εύχομαι κι ελπίζω είναι ότι η κρίση σας δεν θα είναι πάρα-πολύ αυστηρή.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα πράγμα εναντίον του οποίου πρέπει να υπερασπίσω τον εαυτό μου, και αυτό είναι ο τρόπος που παίρνετε τις «φιλικές επικρίσεις» μου, όπως τις λέτε. Κατ’ αρχάς, καθόλου δεν εννοώ ότι ο Κάρλ δεν θάπρεπε να υπολογίζει καθόλου τη γνώμη σας: δεν συζητείται ότι αναγνωρίζει κανείς μιαν αυ-θεντία, κι αν δεν μπορεί, αυτό δεν είναι παρά σημείο υπεραναπλήρωσης ανασφάλειας. Έτσι, λοιπόν, δεν εννοώ αυτό, ήταν μόνο τα υπόλοιπα που τον έκαναν ανήσυχο και ασταθή, πράγμα που μου φαινόταν περιττό. Για να πω την αλήθεια, πρέπει να ομολογήσω πως κι εδώ επίσης έχασα το στίγμα, χωρίς να το υποψιάζομαι. Τελευταία ο Κάρλ ανέλυε τη στάση του στη δουλειά του και ανακάλυψε μερικά σημεία στα οποία αντιστεκότανε, είχα συνδέσει αυτές τις ανησυχίες για το Μέρος II με την συνεχή του στενοχώρια για το τι θα λέγατε εσείς γι’ αυτό κ.τ.λ. Φαινόταν ν’ αποκλείεται ότι θα μπορούσε ν’ αντιστέκεται στην ίδια του τη δουλειά˙ αλλά τώρα προκύπτει πως ο φόβος αυτός της γνώμης σας ήταν απλώς ένα πρόσχημα για να μην προχωρήσει στην αυτο-ανάλυση που είναι και το πραγματικό νόημα αυτής της εργασίας. Συνειδητοποίησα ότι, κατ’ αυτό τον τρόπο, κάτι που βρίσκεται στο άμεσο περιβάλλον του το πρόβαλα στη μακρυνή Βιέννη και είμαι θυμωμένη που πάντα κανείς βλέπει σαν χειρότερο εκείνο που βρίσκεται κοντύτερα.






Κ. Καστοριάδης: Εισαγωγή στη θεωρία των κοινωνικών επιστημών
Κατηγορία: Έτος 2, 1977, τεύχη 7-17 / Κοινωνία

Εποπτεία, τεύχη 11 – 12, Μάιος – Ιούνιος 1977 Η θεωρία των κοινωνικών επιστημών, τμήμα όχι βέβαια της επιστήμης της ίδιας, αλλά της φιλοσοφίας –...


Daniel Bell: Συνομιλία με την Ζηνοβία Δρακοπούλου
Κατηγορία: Έτος 2, 1977, τεύχη 7-17 / Κοινωνία

Εποπτεία, τεύχη 11 – 14, Μάιος – Σεπτέμβριος 1977 Ζ.Δ. Κύριε Καθηγητά, αρχίσατε την πνευματική σας καριέρα ως σοσιαλιστής. Πώς κρίνετε τα νεανικά σας όνειρα...


Αλληλογραφία Freud – Jung
Κατηγορία: Έτος 2, 1977, τεύχη 7-17 / Ψυχολογία
Αλληλογραφία Freud - Jung

Εποπτεία, τεύχη 11-12, Μάιος-Ιούνιος 1977 Αλληλογραφία Freud – Jung.  Μετάφραση Ζηνοβίας Δρακοπούλου Jung Burghölzli – Zürich, 31 Μαρτίου 1907. Αγαπητέ καθηγητά Freud, Χωρίς αμφιβολία θάχετε...


Παν. Δρακόπουλος, Για την έννοια της Παιδείας
Κατηγορία: Έτος 2, 1977, τεύχη 7-17 / Κοινωνία / Παν. Δρακόπουλος

Πρώτη δημοσίευση: Εποπτεία, τεύχη 13-14, καλοκαίρι 1977 Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση βρίσκεται στο ζενίθ της. Η διαπίστωση αυτή δεν συνεπάγεται αναγκαίως και κατάφαση στις προθέσεις και...


Παν. Δρακόπουλος, Ερήμην του Λαού
Κατηγορία: Έτος 2, 1977, τεύχη 7-17 / Κοινωνία

Πρώτη δημοσίευση: Εποπτεία, τεύχος 17, Δεκέμβριος 1977 Τώρα που οι εκλογές τέλειωσαν και δεν υπάρχει λόγος να βεβαιώνουμε το λαό πως είναι υπερώριμος, επιτρέπεται να...


Παν. Δρακόπουλος, Η «διαλεκτική» του μικροαστού
Κατηγορία: Έτος 2, 1977, τεύχη 7-17 / Κοινωνία / Παν. Δρακόπουλος

Πρώτη δημοσίευση: Εποπτεία, τεύχος 15, Οκτώβριος 1977 Είθισται, οι περισσότερες συζητήσεις για τα πνευματικά προβλήματα του τόπου μας, ν’ αρχίζουν μ’ ένα υβρεολόγιο εναντίον της...