Logo

ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Πολιτισμός

μόρφωση

κοινωνία


Παν. Δρακόπουλος: Ιστορίες του Ξοσιπίλλι


Raphael Maya (ψευδώνυμο του Παναγιώτη Δρακόπουλου)

__

Ιστορίες του Ξοσιπίλλι κ’ η μαριονέτα με τ’ όνομα «Θάνατος — Θάνατος»

Πρώτη δημοσίευση στην Εποπτεία, τεύχος 4, καλοκαίρι 1976

__

Πάνω στις πυροστιές, καρδιές κοριτσιών τσικνίζουν κι’ ευφραίνουν το γερασμένο κορμί του Θεού, ψαθοπαράγκες, πλιθροανάχτορα, πέτρινες σκάλες που δεν καταλήγουν, κατουρημένα μωρά, μανάδες με βυζιά και τηγανίτες, γάτες που γλύφονται, αυτοί που μονομαχούν μέχρι θανάτου γιατί δεν ανέχονται την των πάντων εξέλιξη, γέροι που κουνάν το κεφάλι, ένας πωλητής ό,τι θέλεις, μια χορωδία μισότρελλων στην άκρη που μουρμουρίζει ασταμάτητα «ίσως-ίσως», και ρεαλισμός, με μύγες και μπόχα και ταπιόκα, ρεαλισμός πολύς έτσι που να ξεράσει κάθε τρυφερή ψυχή και να ηρεμήσει κάθε ψυχή χασάπη. Μεξικό.

Και πιο πέρα η ζούγκλα, λόχμες, δέντρα, αδιέξοδα, πράσινα σκούρα και ίσως καφετιά, υποθέσεις, θηρία, ζουζούνια, φυτά για τις αρρώστειες, φίδια, ξανά υποθέσεις, τα πάντα πνίγονται στη δουλειά εδώ μέσα, μια τίγρις βαρέθηκε τα ίδια και τα ίδια, θέλει κάτι άλλο, δεν ξέρει τι, αν ήξερε θα τόχε ή δεν θα τόθελε, πάντως κάτι που να μην είναι τιγρίσιο, στο διάολο, ζέστη, σκατά.
Μεξικό.

Πυλαχυρένια κουκλάκια, μαριονέτες. Παίζουν τα παιδιά.
Μεξικό.

Χochipilli, αζτέκος θεός της τέχνης, της αγάπης, της ομορφιάς, των παιχνιδιών, του χορού και του τραγουδιού

Είναι ο Θεός του Έρωτα, κτίσμα καμωμένο γεμάτο δροσιά, γνώση, φαντασία, ακρίβεια, ο Πρίγκηπας με τα κρίνα χωμένα ανάμεσα στα φιδίσια κόκκαλα του στέρνου του, με μια τεράστια νεκροκεφαλή κι’ ένα χαμόγελο που κάνει τις πελώριες από Lapis lazuli μασέλες του ν’ ανοίγουν στραβά κι’ αόριστα. Ένα ανοιχτό στόμα που καταπίνει παρθένες, καρδιές, ιδέες, σηκώτια, αξιοπρέπειες, μπαλάκια, έφηβους, διαδηλώσεις, μπετόν αρμέ για να πληρώσει το αιφνίδιο. Τα μάτια του δυο σπασμένες μαύρες οθόνες τηλεοράσεως που ρουφάνε τα γυμνά ασπρουλιάρικα κορμιά των ανθρώπων, γλυμένα από τις παντούφλες, τα νυχτικά, τους σκούφους, τα χαρτιά υγείας. Ο Έρωτας. Λιγνοκάπουλα κορίτσια, φαλλοπαίχτες νεαροί, γερασμένες σαραντάρες, άντρες που ξέχασαν τη μανία για εκδίκηση, ουρλιάζουν κάθε μέρα, βογγάνε κάθε νύχτα πάνω στις ψάθες τους «Δόξα σε Σένα Ξοσιπίλλι, Δόξα σε Σένα!». Κι’ όλοι τους παρακαλάνε, όλοι τους τάζουνε «Θα σου φέρω την καρδιά της κόρης μου, μόνο κάνε την Μαντόγια να με θέλει» «Ας έρθη πάνω μου ο Τιχουανιούκ και σου δίνω τα σωθικά του παιδιού μας».

Κι’ ο Ξοσιπίλλι ακούει, ακούει και δέχεται κι’ ενεργεί, γιατί έχει κέρδος από τούτο το ματρόνιασμα, εξασφαλίζει την τροφή του, έχοντας πάντα νεαρούς ολόγυρά του.
Μεξικό.

ΜΥΘΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΠΡΟ ΤΟΥ ΒΩΜΟΥ

[Στην άκρη της πλατείας κάθεται η μαριονέτα «Θάνατος-Τεμπέλης». Μαλλιά, παρατημένοι πασατέμποι, φυτικό παντελόνι, βρώμικα πόδια, καπελαδούρα. Δεξιά του μια φυσαρμόνικα. Αριά και που, κάνει μια κίνηση να την πιάσει να παίξει, βαρυέται, την αφίνει, το χέρι του ξεχνιέται κοντά της. Μπροστά από την πλατεία κάθεται η μαριονέτα «Θάνατος-Κοινό». Χαχανίζει, περιμένει, κουβέρτα στον ώμο, φτύνει, φαρμπαλάδικα ρούχα, ξύνει το πηγούνι. Ύστερ’ από λίγο, μπαίνει από τα δεξιά η μαριονέτα «Θάνατος-Άντρας». Βροντοχτυπάει τα όπλα μεταξύ τους και πάνω στη λαμαρινένια φορεσιά της, ενώ με φωνή όχι πολύ χοντρή, ουρλιάζει καλώντας τη μαριονέτα «Θάνατος-Ζωή». Αυτή βγαίνει πράγματι, όχι γιατί φοβήθηκε ή έστω λογάριασε ή τέλος πάντων άκουσε τα ουρλιαχτοτσιρίγματα της άλλης, αλλά γιατί έτσι. Είναι μια αποτελεσματική κοπέλα κάπως νταυραντωμένη, που δεν της λείπουν τα μαξιλαράκια λίπους στο πηγούνι, στα μεριά και στην κοιλιά. Μ’ όλα τούτα είναι επιθυμητή χάρις στο φυλαχτό που της χάρισε ο Ξοσιπίλλι, ακριβώς όταν έπαψε ναναι παρθένα. Αλαφριά και πηδηχτούλα (γερές κλωστές δηλαδή) τρέχει δεξιά κι’ αριστερά. Ο «Θάνατος-Κοινό» φχαριστιέται που τη βλέπει, φτύνει και χλιμιντρίζει. Ο «Θάνατος-Άντρας» ορμάει πάνω της αποφασισμένος να την συντρίψει. Ξαφνικά:]

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑΣ «ΘΑΝΑΤΟΣ-ΧΩΡΙΑΤΗΣ»:

Έρχομαι σε Σένα, Μεγάλε Θεέ, γιατ’ είσαι ο μόνος που κάτι κάνεις. Όλ’ οι Θεοί κάθουνται στα πέτρινα θρονιά τους και δεν απαντούν, δε με καταλαβαίνουν. Έρχομαι σε Σένα να παραπονεθώ. Δεν αντέχω άλλο. Αδικία, καταφρόνια και κοροϊδία μαζί – αυτά μου δίνουν. Δε φτάνει που τρώει ο μεγάλος τον μικρό, μα γκρινιάζει κι’ όλας γιατί του κάθησε στο λαιμό. Δεν φτάνει που μου πίνουνε το αίμα οι βάμπιρες, αλλά μου δείχνουν μια σταγόνα που μ’ αφήκαν και με βγάζουν ψεύτη, σαν τους λέω «με πεθάνατε».

— Παραπονιέσαι για τ’ άδικο θα πει δε δουλεύεις για το δίκιο.




Αγοραίος

Αγοραίος
ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΕΜΠΛΟΚΕΣ Το ζήτημα δεν είναι τι ο ιδρυτής μιας θρησκείας δίδαξε, το ζήτημα είναι τι κατανοεί και τι χτίζει μέσα σε αυτή την κατανόηση...

Karl Jaspers: Προϋποθέσεις για μια φιλοσοφική κατανόηση του Nietzsche
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος δεύτερο, Μάιος 1976.  Μετάφραση Παναγιώτη Κανελλόπουλου Φαίνεται εύκολο σε πολλούς να διαβάζουν τον Nietzsche˙ όπου κι αν ανοίξει κανείς τα έργα του, μπορεί...


Karl Jaspers: Ο δρόμος προς το Είναι
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Φιλοσοφία

Τεύχος πρώτο, Απρίλιος 1976.  Μετάφραση: ΠΑΝ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Από χειρόγραφο που του είχε στείλει ο συγγραφέας Η φιλοσοφία προβάλλει σήμερα εν μέρει με τ ’ όνομα...


Παναγιώτης Κανελλόπουλος: Ένας αναγκαίος επίλογος
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Φιλοσοφία

Εποπτεία, τεύχος 2, Μάιος 1976 Ο Karl Jaspers, καθηγητής της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Αϊδελβέργης, μας έστειλε —πράγμα, που οφείλεται κυρίως στην αγάπη του για...


Παναγιώτης Κανελλόπουλος: Ντεκάρτ και Γιασπερς
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Φιλοσοφία

Από το πρώτο τεύχος της ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ, Απρίλιος 1976 Μια φιλοσοφική κριτική ενός φιλοσοφικού συστήματος είναι απ’ τα πιο δύσκολα και σπάνια κατορθώματα. Οι πιο πολλές...


Παν. Δρακόπουλος: Ιστορίες του Ξοσιπίλλι
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Παν. Δρακόπουλος / Φιλοσοφία
Παν. Δρακόπουλος: Ιστορίες του Ξοσιπίλλι

Raphael Maya (ψευδώνυμο του Παναγιώτη Δρακόπουλου) __ Ιστορίες του Ξοσιπίλλι κ’ η μαριονέτα με τ’ όνομα «Θάνατος — Θάνατος» Πρώτη δημοσίευση στην Εποπτεία, τεύχος 4,...


Παν. Δρακόπουλος: Άλλοσε, άλλοτε
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Παν. Δρακόπουλος / Φιλοσοφία

Από το πρώτο τεύχος της ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ, Απρίλιος 1976 Ημέρα πρώτη. Ήταν νύχτα και πεινούσε και κρύωνε. Το κορμί του ήταν σπασμένο και πεταγμένο πάνω στα...


Αριστοτέλους, Μετά τα φυσικά
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Παν. Δρακόπουλος / Φιλοσοφία

ΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Α 980α22 983α24. Μεταφραστική πρόταση(1) Παν. Δρακόπουλος. Πρώτη δημοσίευση: Εποπτεία, τεύχος 1, Ιούνιος 1976 980 a 22 Ολοι οι άνθρωποι έχουν έμφυτη...


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.