Logo

ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Πολιτισμός

μόρφωση

κοινωνία


Παν. Δρακόπουλος: Ιστορίες του Ξοσιπίλλι


— Και τι να κάνω Μεγάλε Θεέ; Αντίς για μια σταγόνα αίμα, οι άλλοι μου δίνουν έναν κουβά γεμάτο, λέγοντάς μου «να εμείς πόσο σε φροντίζουμε». Μα ο κουβάς έχει νερό. Τι να το κάνω; «Αυτό πρέπει ναναι το αίμα σου» λένε.

— Θάνατε-Χωριάτη, αυτό που λες «δεν μπορώ» είναι το «δε ξέρω».

— Και τι με νοιάζει μένα Ξοσιπίλλι; Τι με νοιάζει σα δεν ξέρω να μετράω τα κουκιά ή να ζεύω τ’ άλογο; Τι φελάνε οι κουβέντες; Τα κουκιά πρέπει να μετρηθούν, οι ταγίστρες να γιομίσουν, τα δενδριά να κεντριστούν, ξέρω-δεν ξέρω. Ο νιος να βατέψει, η κοπέλλα να καρπίσει, η ταπιόκα να φυτρώσει, ξέρω – δεν ξέρω. Το ρούχο πάνω μου να μπει, το στομάχι να γεμίσει, το αίμα μου να περπατήσει, ξέρω – δεν ξέρω. Ξοσιπίλλι, Μεγάλε Θεέ, δώσε μια λύση! Ως πότε θα με παίζουνε τούτος κι’ εκείνος; Ως πότε το κεφάλι μου θα στρίβει κατά πού το θένε οι κλωστές;

[Ο «Θάνατος – Άντρας» ορμάει, αλλά το θύμα του ξεφεύγει με χορευτικοκαραγκιοζίστικες κινήσεις. Ξαφνικά:]

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑΣ «ΘΑΝΑΤΟΣ – ΚΟΙΝΟ»:
Δώστε του να φάει.

ΙΚΕΣΙΑ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑΣ «ΘΑΝΑΤΟΣ – ΣΟΦΟΣ»:
Έκαμα όλας τας πιθανάς συζεύξεις, αλλά μ’ όλα ταύτα δεν επιτυγχάνω Μεγάλε Ξοσιπίλλι, δεν επιτυγχάνω. Έκαμα ακόμα και αβάβαγα καρίρακα φεδόνη, αλλά καμμία διέξοδος. Όθεν, παρακαλώ Σε Μεγάλε και Τρισένδοξε, Μόνε, Αιώνιε, Ανυπέρβλητε, Ακατάβλητε Ξοσιπίλλι άκουσε την ικεσία του ταπεινού σκώληκος, του δούλου Σου, του ικέτη Σου, του αμαρτωλού, ελεεινού, μηδαμινού και τιποτένιου, εμού του μετανοούντος και εκλιπαρούντος, εμού του γνωρίζοντος την αναξιότητά του ενώπιον Σου (και μόνον) του ταπεινόφρονος δούλου Σου! Διότι δούλος ειμή, δούλος έσχατος, εκλιπαρών να καταδεχθείς να με προσλάβεις, δούλος, δούλος, δούλος! Μίλησέ μου Μέγιστε! Διατί σιωπάς; Δεν πιστεύεις πόσον δούλος είμαι; Τι να κάνω δια να με πιστεύσεις; Να, γονυπετώ ενώπιόν Σου! Να, πίπτω πρηνής! Είμαι δούλος, δούλος! Ικετεύω Σε, μίλα μου! Ιδού εγώ ο ανάξιος, ιδού εγώ ο ουτιδανός σκάπτω το έδαφος με χείρας, πόδας, ίνα βυθισθώ εντός του στυγερού χώματος ενώπιον του βωμού Σου! Είμαι δούλος έσχατος, ιδού, το αποδεικνύω, βοήθησόν με!

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑΣ «ΘΑΝΑΤΟΣ – ΚΟΙΝΟ»:
Δώστε του να φάει.

[Ο «Θάνατος – Άντρας» ορμάει, ετοιμάζεται να συντρίψει με τη σπάθα του την μαριονέτα «Θάνατος-Ζωή» αλλά:]

ΧΡΗΣΜΟΙ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑΣ «ΘΑΝΑΤΟΣ – ΠΟΙΗΣΗ»:
Ο φίλος είναι αυτός που πάνω του ακουμπάς όλες τις απαιτήσεις σου από. Η γυναίκα σου είναι αυτή που βλέπει πως οι απαιτήσεις σου είναι μικρές και λίγες, και στις μεγαλώνει.

[Ο «Θάνατος – Τεμπέλης» αποφασίζει πως τώρα πια θα παίξει φυσαρμόνικα. Σταματά όμως εκεί. Ο «Θάνατος – Άντρας» απορροφημένος, δεν πρόσεξε πως ή «Θάνατος-Ζωή» αδιάφορη για όλα χορεύει πηδηχτά και -ίσως- ξεδιάντροπα.

ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΔΥΟ ΔΡΟΜΩΝ.
ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ «ΘΑΝΑΤΟΣ – ΑΓΟΡΙ»

Largo
Η αλήθεια είν’ ένας τρόπος να πεθάνεις.
Η αγάπη είν’ ένας τρόπος να σκοτώνεις.
Πίφερα.

Αν τα μάτια σου έχουν φως -καθώς πιστεύεις-
Φρόντισε να μην είναι ήλιος στα χιόνια για τα μάτια μου.
Όμποε και καμπανάκι.

Κι’ αν μέσ’ στο Πραιτώριο φωνάζω «τον Ιησούν! τον Ιησούν»
Σκέψου για λίγο: δεν θα πει πως δεν τον έχω ανάγκη.
Πίφερα

Αν τα χέρια σου είναι ζεστά και καρποφόρα,
Μη με σταυρώνεις για να ισιώσω, αδελφέ μου.
Αν η περφάνεια σου ψηλότερα ανεβαίνει,
Η αγάπη ειν’ ένας τρόπος να σκοτώνεις,
Η αλήθεια ειν’ ένας τρόπος να πεθάνεις.
Πίφερα και μονόχορδο βιολί.

ΜΠΑΛΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΔΡΟΜΟΥ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ «ΘΑΝΑΤΟΣ – ΚΟΡΙΤΣΙ» ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΙΩΠΗ.

[Η γυμνή μελαμψή κοπέλλα μπαίνει τρέχοντας, στέκεται μπρος στο βωμό πετώντας σάρκες και λιβάνι στη φωτιά του. Έχει γυρισμένες τις πλάτες στο «Θάνατο-Κοινό». Κινείται σα να χορεύει αργά μένοντας πάντα στην ίδια θέση, τα χέρια της συστρέφονται, τα δάχτυλα συσπώνται, τα λαγόνια της έχουν το τρεμούλιασμα του πολύ σφιχτού. Είναι σαν ένας πελώριος πύθων να την σφίγγει κι’ αυτή να τον πνίγει.Η φωνή της βγαίνει με λύσσα μέσα από σφιγμένα δόντια].

Ξοσιπίλλι ερωτοθεέ,
νάτες οι προσφορές μου!
Ξέσκισα τα σηκώτια των γονιών μου
με τα νύχια μου,
κομμάτιασα την καρδιά μιας τίγρης
με τα δόντια μου,




Αγοραίος

Αγοραίος
ΒΑΛΚΑΝΙΚΑ Ελέχθη ότι με τη συμφωνία των Πρεσπών «οι ΗΠΑ κέρδισαν τα Βαλκάνια διώχνοντας τη Ρωσία», αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Ακόμη κι αν δεν...

Karl Jaspers: Προϋποθέσεις για μια φιλοσοφική κατανόηση του Nietzsche
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος δεύτερο, Μάιος 1976.  Μετάφραση Παναγιώτη Κανελλόπουλου Φαίνεται εύκολο σε πολλούς να διαβάζουν τον Nietzsche˙ όπου κι αν ανοίξει κανείς τα έργα του, μπορεί...


Karl Jaspers: Ο δρόμος προς το Είναι
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Φιλοσοφία

Τεύχος πρώτο, Απρίλιος 1976.  Μετάφραση: ΠΑΝ. ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΣ. Από χειρόγραφο που του είχε στείλει ο συγγραφέας Η φιλοσοφία προβάλλει σήμερα εν μέρει με τ ’ όνομα...


Παναγιώτης Κανελλόπουλος: Ένας αναγκαίος επίλογος
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Φιλοσοφία

Εποπτεία, τεύχος 2, Μάιος 1976 Ο Karl Jaspers, καθηγητής της φιλοσοφίας στο πανεπιστήμιο της Αϊδελβέργης, μας έστειλε —πράγμα, που οφείλεται κυρίως στην αγάπη του για...


Παναγιώτης Κανελλόπουλος: Ντεκάρτ και Γιασπερς
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Φιλοσοφία

Από το πρώτο τεύχος της ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ, Απρίλιος 1976 Μια φιλοσοφική κριτική ενός φιλοσοφικού συστήματος είναι απ’ τα πιο δύσκολα και σπάνια κατορθώματα. Οι πιο πολλές...


Παν. Δρακόπουλος: Ιστορίες του Ξοσιπίλλι
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Παν. Δρακόπουλος / Φιλοσοφία
Παν. Δρακόπουλος: Ιστορίες του Ξοσιπίλλι

Raphael Maya (ψευδώνυμο του Παναγιώτη Δρακόπουλου) __ Ιστορίες του Ξοσιπίλλι κ’ η μαριονέτα με τ’ όνομα «Θάνατος — Θάνατος» Πρώτη δημοσίευση στην Εποπτεία, τεύχος 4,...


Παν. Δρακόπουλος: Άλλοσε, άλλοτε
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Παν. Δρακόπουλος / Φιλοσοφία

Από το πρώτο τεύχος της ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ, Απρίλιος 1976 Ημέρα πρώτη. Ήταν νύχτα και πεινούσε και κρύωνε. Το κορμί του ήταν σπασμένο και πεταγμένο πάνω στα...


Αριστοτέλους, Μετά τα φυσικά
Κατηγορία: Έτος 1, 1976, τεύχη 1-6 / Παν. Δρακόπουλος / Φιλοσοφία

ΤΩΝ ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ Α 980α22 983α24. Μεταφραστική πρόταση(1) Παν. Δρακόπουλος. Πρώτη δημοσίευση: Εποπτεία, τεύχος 1, Ιούνιος 1976 980 a 22 Ολοι οι άνθρωποι έχουν έμφυτη...


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.