Logo

ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Πολιτισμός

μόρφωση

κοινωνία

Έτος 10, 1985, τεύχη 97-107 | Αρχείο | Τέχνες - 2 Ιουλίου 2012 22:47 μμ

Christian Audejean: Πικάσσο, Απουσία και παρουσία



Πάνω στους τοίχους, τις αφίσσες τα προπαγανδιστικά φυλλάδια, παντού υπήρχαν λεπτομέρειες απ’ την Γκουέρνικα: Εδώ τα ρωμαϊκά κεραμίδια, εκεί ο φεγγίτης και οι φλόγες, αλλού το άνθος και η συντριπτική ρομφαία κι ακόμη το άλογο ή ο ταύρος, η μητέρα και το νεκρό παιδί της. Στη συνέχεια ο αντικατοπτρισμός συγκεκριμενοποιήθηκε, ενθρονίστηκε, βρήκε το πλαίσιό του, αποκαλύφθηκε ολάκερος, με αναρρίθμητες reproductions, μέσα στις βιβλιοθήκες και σε αυτές ακόμα τις λαϊκές αγορές: το 1977 η Γκουέρνικα με συνόδευε διαρκώς από τη Βαλέντσια στο Τερυέλ και με ακολούθησε μέχρι τη Σεβίλλη.

Τη χρονιά αυτή, κυνηγώντας από το Παρίσι μέχρι την Μαδρίτη, ακατανόητα και ολοένα πιο απίθανα εγκαίνια και εορτασμούς που γινόντουσαν στην Κολωνία, στην Βενετία, στην Ελβετία, βρισκόμουν κάτω από την επιρροή ενός Πικάσσο απρόβλεπτου και αυθόρμητου ο οποίος έπαιζε κρυφτούλι, με το να εμφανίζεται και να εξαφανίζεται στο πανόραμα, αφήνοντας για μια στιγμή να φανεί το προφίλ του πάνω στην πρόσοψη ενός σπιτιού (επιγραφές, συνθήματα) για να χαθεί αμέσως μέσα στον καθρέφτη μιας βιτρίνας ή ενός φράχτη.

Τον είδα στην Έλντα, κοντά στην Αλικάντη, στα ριζά ενός βουνού που οι κορφές του, από λευκή κιμωλία, χαράσσονταν αχνά στον ουρανό: ήταν ψυχεδελικός και ακτινοβολούσε στην ψηλή και παλλόμενη κλίμακα των ήχων και των χρωμάτων που σχημάτιζαν οι αλά Τσε Γκεβάρα κουβανέζοι και πρόβαλε μέσα από το ασβεστωμένο αέτωμα της στέγης ενός πολιτιστικού κέντρου: ξαναφάνηκε, μεγαλοπρεπής, στη συνοριακή γραμμή της επαρχίας, με ένα φωτοστέφανο από περιστέρια, παπαρούνες και μύρτα να του κοσμεί το κεφάλι, πάνω στο μακρύ τείχος ενός σταδίου, στην άκρη ενός μικροσκοπικού χωριού: διαδηλώνοντας εναντίον των πυρηνικών εξοπλισμών και το όνομά του γραφόταν με δύο ‘κ’ –Πικκάσσο.

Στο Κιουδάδ-Ρεάλ, πρωτεύουσα της Μάντσα, ένας σκωπτικός Πικάσσο προσπαθούσε με ένα μόνο βήμα να χορέψει πάνω σε ένα φαρδύ πανέρι στην αγορά: βρισκόταν ακόμη στη Γρανάδα στο Κοράλ ντελ Καρμπόν όπου οι μαστόροι, όλοι τους γύρω από την πηγή της μαυριτανικής παράδοσης, του αφιέρωναν το έργο τους.

Στο Πουίγ ντε Σάντα Μαρία, πάνω σε μια αφίσσα του κομμουνιστικού κόμματος της περιοχής της Βαλέντσια, η φλόγα της ελπίδας από τον λαμπτήρα της και η κόμη της γυναίκας που τον υποβαστάζει δεν έχουν πάψει να πάλλονται και να απογειώνονται. Στη Μαδρίτη τα «προσπέκτους» με τα αξιοθέατα της πόλης ξεδιπλώνονται πάνω στις γραμμές του «Ζωγράφου με το καβαλέτο», πίνακα στο Μουσείο της σύγχρονης τέχνης.

Στη Βαρκελώνη, πάνω στα διαζώματα του αετώματος της πύλης του Οίκου των αρχιτεκτόνων, απέναντι από τον καθεδρικό ναό, ο Πικάσσο έτρεχε μαζί με ένα μπουλούκι από μουσικούς που έπαιζαν αυλό, λουσμένος στα κύματα και κρατώντας στα χέρια του βαγιόκλαδα. Στην γκαλερί Maeght, το Equipo Cronica ανακάτευε χαρμόσυνα την ιβηρική προσωπίδα μιας καθισμένης οκλαδόν δεσποινίδας με την κιθάρα του Ωραία μου πάνω σε ένα χαοτικό πυθμένα από άστρα και χαρτοπόλεμο.

Εγκατέλειψα τον Πικάσσο στο Φιγκουέρας όπου μια τελευταία πληροφορία ανήγγειλε μια ομαδική ταυρομαχία στην οποία συμμετείχαν ο Νταλί και ο Γκόγια. Καβάλα πάνω σε ένα μαινόμενο ταύρο, ο Πικάσσο, ήταν ίδιος με εκείνους που οδηγούσαν, τους αιθέριους, τους βοσκούς των ωχρών νεφών του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.

Τελικά μέσα από αυτή την απέραντη αρματοδρομία των εικόνων και την επανοικειοποίηση των διασκορπισμένων μέσα σε όλη την Ισπανία σημείων, ίσως να είδα τον εορτασμό της επετείου που τόσο περίμενα, τον αληθινό εορτασμό των εκατοντάχρονων του Πικάσσο.

Αυτή ή μόνιμη έκθεση, η παραδειγματική και αυθόρμητη, η άλλοτε σοφή και άλλοτε αφελής, η κατακερματισμένη, δεν επιβεβαιώνει με λαμπρό τρόπο ότι η δημοκρατία δεν είναι αντικείμενο του μουσείου, μια μάταιη αυταπάτη, ένα ψέμα ή ένα όνειρο, όπως έγραφε για τη ζωή, ο Καλντερόν ντε λά Μπάρκα;






James Nellson: Στo Λαβύρινθο τoυ Μπόρχες
Κατηγορία: Έτος 10, 1985, τεύχη 97-107 / Φιλοσοφία

Εποπτεία, τεύχος 103, Ιούλιος – Αύγουστος 1985. Μετάφραση: Γ.Λ. Αστού. “Ο Δον Κιχώτης” «, μου είπε ο Μενάρ, «ήταν πάνω από όλα ένα διασκεδαστικό βιβλίο...


Ronald Hayman: Ο ανέστιος Κάφκα
Κατηγορία: Έτος 10, 1985, τεύχη 97-107 / Φιλοσοφία

Εποπτεία, τεύχος 103, Ιούλιος – Αύγουστος 1985.  Μετάφραση: Δ. Αντωνοπούλου – Γ. Σταμάτη. 4 Ιουνίου, Βερολίνο Προσπάθησα να αντισταθώ στην ιδέα ότι γράφοντας μια βιογραφία...


Martin Esslin: O Μπέρτολτ Μπρεχτ στην εξορία
Κατηγορία: Έτος 10, 1985, τεύχη 97-107 / Φιλοσοφία

Εποπτεία, τεύχος 103, Ιούλιος – Αύγουστος 1985.  Μετάφραση: Δ. Αντωνοπούλου – Γ. Σταμάτη. H ΕΞΟΔΟΣ των Γερμανών διανοουμένων από το Ράϊχ μετά την άνοδο του...


Christian Audejean: Πικάσσο, Απουσία και παρουσία
Κατηγορία: Έτος 10, 1985, τεύχη 97-107 / Τέχνες
Christian Audejean: Πικάσσο, Απουσία και παρουσία

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 107, Δεκέμβριος 1985.  L’ Esprit, Janvier 1982, Absence et présence.  Μετάφραση: Γερ. Κορακιανίτης Ο ΠΑΜΠΛΟ ΡΟΥΙΧ ΠΙΚΑΣΣΟ γεννήθηκε στις 25 Οκτωβρίου του 1881...


Jean-Marie Domenac: Ο Μαρξ του Αλτουσέρ
Κατηγορία: Έτος 10, 1985, τεύχη 97-107 / Κοινωνία
Jean-Marie Domenac: Ο Μαρξ του Αλτουσέρ

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 105, Οκτώβριος 1985.  Από το Le Sauvage et l’ ordinateur, Édition du Seuil.  Μετάφραση Γερ. Κορακιανίτης O ΑΛΤΟΥΣΕΡ έχει την φήμη ότι είναι...


Umberto Eco: Πώς έγραψα «Το όνομα του Ρόδου»
Κατηγορία: Έτος 10, 1985, τεύχη 97-107 / Φιλοσοφία
Umberto Eco: Πώς έγραψα «Το όνομα του Ρόδου»

Εποπτεία,  τεύχος 103, Ιούλιος – Αύγουστος 1985. Μετάφραση: Ζηνοβία Δρακοπούλου Ο τίτλος και η σημασία Από τότε που εκδόθηκε Το Ό­νομα του Ρόδου πήρα πολλές επιστολές...