Logo

ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Πολιτισμός

μόρφωση

κοινωνία

Έτος 8, 1983, τεύχη 75-85 | Αρχείο | Φιλοσοφία - 22 Φεβρουαρίου 2013 02:43 πμ

Rainer Maria Rilke: Ελεγείες του Duino – Η έβδομη ελεγεία


ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 82, Σεπτέμβριος 1983. Μετάφραση: Δημήτρης Λιαντίνης.

Κάλεσμα όχι πια, όχι κάλεσμα νάναι, μεστωμένη φωνή,

της κραυγής σου η φύση˙ ολοκάθαρα φώναζες σαν το πουλί,

όταν η εποχή το σηκώνει και προβαίνει ανεβαίνοντας και σχεδόν λησμονεί ότι είναι ένα πλάσμα περίτρομο, κι όχι μόνο καρδιά,

5 που μέσα στην αιθρία το ρίχνει, στους βαθειούς ουρανούς.

Σαν το πουλί κι εσύ θα καλούσες επίμονα—, ώστε αφανέρωτη ακόμη στην ανέγνοια της θα σ’ ένοιωθε η σύντροφος, που μέσα της αργά ξυπνά η ανταπόκριση κι η ακοή της της φέρνει μια θέρμη

στο δικό σου ασυγκάλυπτο πόθο η δική της πυρωμένη λαχτάρα.

10 Ω και η άνοιξη θάνοιωθε—, γιατί θα κόμιζε κάθε τόπος εδώ

τον ευαγγέλιον ήχο. Εκείνο στην αρχή το δειλό, της αναζήτησης λάλημα, που με πλήθουσα σιωπή το κυκλώνει μακρυάθε

μια ολοκάθαρη, γιομάτη κατάφαση μέρα.

Ύστερα σκαλί-σκαλί της φωνής το ανέβασμα, για του μέλλοντος

15 τον ονειρεμένο ναό. Ύστερα το τερέτισμα, συντριβάνι,

που στο βίαιο πιδάκισμα προλαβαίνει την πτώση

με παιγνιδιάρα υπόσχεση. Και μπροστά του το θέρος.

Όχι μόνο όλα του θέρους τα σύναυγα, όχι μόνο καθώς τούτα προχωρώντας στη μέρα φλογολάμπουν στο ξεκίνημα,

20 όχι μόνο οι μέρες κυκλωμένες αβρά με λουλούδια και μετά

Μέσ’ στων δέντρων τα σχήματα ισχυρές και δαμάζουσες

Όχι μόνο η κατάνυξη γι’ αυτές τις αποτελεσμένες δυνάμεις,

όχι μόνο οι δρόμοι, όχι μόνοι οι λειμώνες της δείλης

όχι μόνο της μπόρας ακόλουθο το φως π’ανασαίνει,

25 όχι μόνο ο σιμώνοντας ύπνος και κάποια της εσπέρας διαίσθηση… αλλά οι νύχτες, αλλά οι νύχτες του θέρους μετέωρες

και τ’ αστέρια, τ’ αστέρια της γης.

Ω κάποτε πεθαμένος να είσαι και να νοιώθεις απέραντα

όλα τ’ αστέρια: πώς λοιπόν, πώς, πώς να ξεχάσεις τ’ αστέρια!

30 Κύττα, αν τώρα την αγαπημένη καλούσα, δε θαρχόταν μονάχη. Ορμαθιές κορασιές θα προβάλλαν από τάφους αδύναμους

και θα στέκαν εμπρός του… Γιατί πώς ν’ αποκλείσω σε μία

τη φωνή, που εφώναξα; Εκείνες που βουλιάξαν στο θάνατο αποζητάνε ακόμη της γης. Παιδιά, έστω κι ένα πράγμα εδώ,

35 που βαθειά σας συγκλόνισε, αξίζει για πλήθος.

Μη θαρρείτε πως μοίρα σημαίνει περισσότερα, από ότι η πυκνή

παιδική ηλικία. Καθώς ξεπεράσατε κάποτε αυτόν, π’ αγαπήσατε, λαχανιάζοντας, ενώ πανευδαίμονα τρέχατε για τ’ ανοιχτά και το τίποτα. Είναι έξοχο να υπάρχεις εδώ. Και το ξέρετε τούτο κορίτσια,

40 ακόμα κι εσείς, που διψώντας αγάπη βουλιάξατε στα βρωμερά

κάθε λογής λαγούμια, αρρωστόκορμες, των σκουπιδιών ‘τοιμασμένες. Γιατί σε κάθε μία ανήκει μια ώρα, μπορεί ούτε μια ώρα,

ένα σημείο που μόλις ανάμεσα σε δυό στιγμές το μετράς,

που υψώθηκε σε γνήσια ύπαρξη.

45 Όλα, οι φλέβες ολόγιομες με γνήσια ύπαρξη.

Μόνο που εύκολα πολύ λησμονάμε, ό,τι γελώντας ο γείτονας

δεν μας επαίνεσε, ούτε μας φθόνησε. Και τούτο να φέρουμε

στο φως πεθυμάμε. Αλλά η φανερή ευτυχία στέργει τότε μόνο

από μας να γνωστεί, όταν μέσα μας μυστική μεταμόρφωση βρίσκει.

50 Πουθενά, αγαπημένη, δε θα υπάρξη ο κόσμος παρά εντός μας.

Και τραβά η ζωή μας μπροστά με αλλαγή μυστική. Και συνέχεια μικρότερο το έξω αφανίζεται. Όπου υπήρχε ένα σπίτι με διάρκεια κάποτε

της φαντασίας εικόνα λοξή ξεπροβάλλει στην επινόηση ανήκοντας όλη

σα να μένει ακόμη στον εγκέφαλο ολόκληρο.

55 Του καιρού μας το πνεύμα συσσωρεύει αποθήκες ευρύχωρες δύναμης χωρίς πρόσωπο, σαν ορμή και σαν ένταση, που τα πάντα παράγουν.

Αυτό δε γνωρίζει τώρα ναούς. Τούτη της καρδιάς τη σπατάλη μυστικώτερη μέσα μας κρύβουμε. Ναι, όπου ακόμη επιζεί

κάποιο πράγμα προσκυνημένο, λατρεμένο, που μπροστά του γονάτισαν

60 έτσι καθώς είναι διασώζεται μέσα σε τόπο αόρατο.

Και πολλοί πια δεν το διακρίνουν, χωρίς την ωφέλεια όμως,

ότι τρανότερα μέσα τους χτίζεται με κολώνες κι αγάλματα. Απόκληρους τέτοιους έχει κάθε υπόκωφη του κόσμου μετάβαση που μήτε το περασμένο, μήτε το ερχόμενο είναι δικό τους.

65 Γιατί μακρυά για τους ανθρώπους είναι και το πολύ σιμοτινό.

Τούτο μη μας θολώνει το κλίμα, αλλά να τονώνει τη διάσωση μέσα μας

της γνωρισμένης μορφής, που υπάρχει ακόμη. Τούτο στάθηκε κάποτε ανάμεσα στους ανθρώπους, ανάμεσα στη μοίρα τη φθείρουσα στάθηκε ανάμεσα στο για πού το τυφλό και ανέγνωρο στάθηκε, σαν ουσία




Αγοραίος

Γεώργιος Α. Πανέτσος - Μαριλένα Ζ. Κασιμάτη, Η «Hellenische Renaissance» του Θεοφίλου Χάνσεν.
Μια επινοημένη παράδοση στην αρχιτεκτονική του 19ου αιώνα. Ο Θεόφιλος Χάνσεν γεννήθηκε το 1813, τη χρονιά που η χώρα του πτώχευε υπό την πίεση ενός...

Theodor W. Adorno: Φιλοσοφία της σύγχρονης μουσικής
Κατηγορία: Έτος 8, 1983, τεύχη 75-85 / Τέχνες
Theodor W. Adorno: Φιλοσοφία της σύγχρονης μουσικής

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 78, Απρίλης 1983. Μετάφραση: Χαρά Τόμπρα. Διότι στην τέχνη δεν έχουμε απλώς να κάνουμε με ένα ευχάριστο ή χρήσιμο παιγνίδι, αλλά…. με μια...


Gabriel Marcel: Ο χρόνος μου και εγώ
Κατηγορία: Έτος 8, 1983, τεύχη 75-85
Gabriel Marcel: Ο χρόνος μου και εγώ

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 81, Ιούλιος – Αύγουστος 1983. Μετάφραση: Νατάσα Τσουκαλά Από την Εισήγηση στο Συμπόσιο με τίτλο «Entretiens sur le temps». To Συμπόσιο έλαβε χώρα...


Rainer Maria Rilke: Ελεγείες του Duino – Η έβδομη ελεγεία
Κατηγορία: Έτος 8, 1983, τεύχη 75-85 / Φιλοσοφία
Rainer Maria Rilke: Ελεγείες του Duino - Η έβδομη ελεγεία

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 82, Σεπτέμβριος 1983. Μετάφραση: Δημήτρης Λιαντίνης. Κάλεσμα όχι πια, όχι κάλεσμα νάναι, μεστωμένη φωνή, της κραυγής σου η φύση˙ ολοκάθαρα φώναζες σαν το...


Noam Chomsky: Η σχέση γλώσσας και κόσμου
Κατηγορία: Επιστήμες του Ανθρώπου / Έτος 8, 1983, τεύχη 75-85
Noam Chomsky: Η σχέση γλώσσας και κόσμου

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 82, Σεπτέμβριος 1983. Συνέντευξη με τον B. Magee. Μετάφραση: Ζηνοβία Δρακοπούλου. O Noam Chomsky έχει επιτύχει μια διεθνή φήμη σε δύο προφανώς άσχετους...


Robert S. Lopez: Τι πραγματικά συνέβη στην Αναγέννηση;
Κατηγορία: Έτος 8, 1983, τεύχη 75-85 / Ιστορία
Robert S. Lopez: Τι πραγματικά συνέβη στην Αναγέννηση;

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 80, Ιούνιος 1983. Μετάφραση: Νατάσα Τσουκαλά. Όταν ανθρωπιστές όπως ο Michelet κι ο Burckhardt επικύρωσαν τον όρο Αναγέννηση, πριν από πολλά χρόνια, μόλις...


Søren Kierkegaard: Από τα ημερολόγια
Κατηγορία: Έτος 8, 1983, τεύχη 75-85 / Φιλοσοφία
Søren Kierkegaard: Από τα ημερολόγια

ΕΠΟΠΤΕΙΑ τεύχος 79, Μάιος 1983.  Μετάφραση: Σοφία Σκοπετέα. [Gilleleie, 1η Αύγ. 1835] Έτσι όπως προσπάθησα να δείξω στις προηγούμενες σελίδες είχαν αληθινά τα πράγματα για...


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.