Logo

ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Πολιτισμός

μόρφωση

κοινωνία

Γράμματα - 12 Ιουλίου 2019 09:03 πμ

Ελένη Λαδιά:

Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι


Στήν ἐφηβεία μου εἶχα ἕναν διακαή πόθο: νά βρεθῶ στήν πόλη τοῦ ὀνείρου τρελά ἐρωτευμένη.

Διέθετα τήν πόλη καί τό αἴσθημα· ἔλειπε μόνον τό πρόσωπο. Ἔτσι ἀποφάσισα νά σέ ψάξω σέ διάφορες ἐποχές.

Ἤθελα νά ξυπνῶ ἀργά, νά κατεβαίνω στήν παραλία τῶν μεσογειακῶν δυνατῶν κυμάτων, πανέμορφη, ἀλλόκοτη καί ἐρωτική, καί νά βρίσκω ὅλη τήν συντροφιά τῶν φίλων νά μέ περιμένει ἀνυπόμονα.

Ποιό ἦταν τό ὄνομά μου; θά μποροῦσα νά διαλέξω ἀπό δεκάδες ὀνόματα, ἀλλά δέν θέλω.

Θά μείνουμε καί οἱ δυό μας ἀνώνυμοι, σάν νεκροί  ἀπό χιλιάδες χρόνια.

Ἤσουν κι ἐσύ ἐκεῖ, στήν παραλία. Ἄρχιζε ὁ ἔρωτάς μας κρυφός καί δυνατός, τρεφόμενος ἀπό τά παιδικά μου καμώματα πού ξετρέλαιναν τήην φαντασία σου.

Στήν πόλη τοῦ ὀνείρου μου ἔβρεχε συχνά, ἄλλοτε μέ δυνατές μπόρες πού ζητοῦσαν νά τήν ξεπλύνουν ἀπό τά πολλά της ἀνομήματα, -ἀφοῦ εἶχε τόσους βασιλεῖς, τόσες ἀνθρωποκτονίες καί αἱμομιξίες,-κι ἄλλοτε σιγοψιχάλιζε κατανυκτικά σάν νυχτερινή προσευχή, γιατί ἡ ἔρημός της πλημμύριζε ἀπό ἀσκητική ψυχοβολή.

Ἀρκετές φορές στεκόμασταν κάτω ἀπό τόν φοίνικα τῆς συνοικίας μας καί κοιταζόμασταν… ἐρωτευτήκαμε γιατί ξέραμε κι οἱ δυό καλά, μολονότι δέν τό ὁμολογήσαμε ποτέ, πώς ξαναϋπήρξαμε ἐδῶ, σ᾿αὐτήν ἀκριβῶς τήν πόλη, κι ὄχι κατά τόν ἐμπεδόκλειο τρόπο σάν νέος καί νέα, θάμνος καί ἰχθύς, ἀλλά ἴδιοι, ἄνδρας καί γυναίκα, πάντα ἐρωτικοί καί πάντα χαμένοι μές στίς ἐποχές.  

Κάποτε στά δεκαεπτά μου χρόνια, χωμένη στήν ἀγκαλιά σου μετά ἀπό ἕνα ἐρωτικό μας σμίξιμο, σέ ρώτησα: “Τί θά κάνουμε, ἄν ἡ φαντασία γίνει εὐχή καί πραγματοποιηθεῖ;  ποιός θά τήν ἀντέξει; πῶς ἀντέχεται ἠ ὑλικότης τῶν φαντασιώσεων; πῶς τά ἔνυλα φαντάσματα; ”

Μέ κοίταξες ἀπορημένα σάν νά μήν σέ εἶχε ἀπασχολήσει τό θέμα. “Δέν ξέρω,” ἀπάντησες ἀμήχανα. “Μήν φεύγεις ὅμως ἀπό τήν στιγμή, ἄσε τίς ὑποθέσεις. Μεῖνε ἐδῶ, τώρα. Δέν ἔχεις ποτέ παρόν…” συμπλήρωσες μέ ὑπονούμενο, ἀφήνοντας τήν πρόταση ἀνοιχτή γιά πάντα.

Ἄργησα νά καταλάβω πώς δέν ἤσουν διατεθειμένος ἤ καλύτερα δέν μποροῦσες νά ἀντέξεις τήν ὑλοποίηση τῶν φαντασιώσεων.

Οὔτε ἤσουν καί καλός στούς ὑποθετικούς λόγους. Κι ἀκόμη δέν γνώριζες οὔτε μυθολογία, γιά νά μάθεις πῶς οἱ γυναῖκες ταυτίζονται καί γίνονται πόλεις.

Παρέμεινα ὅμως κοντά σου ἐλπίζοντας νά κατανοήσεις τήν πόλη καί ἐμένα. 

Έκδοση: Βιβλιοπωλείον της Εστίας

Eικόνα: Salvador Dali




Η δική μας Ελένη Λαδιά
Κατηγορία: Γράμματα
Η δική μας Ελένη Λαδιά

Η Ελένη Λαδιά είναι κατά κόσμον βραβευμένη λογοτέχνης, μεταφραστής, δοκιμιογράφος και άλλα που επιβεβαιώνουν αυτή τη φήμη. Επιτρέψτε μου να σας γνωρίσω την πέραν αυτών...


Ψυχομαντεία
Κατηγορία: Γράμματα
Ψυχομαντεία

 Βρισκόμαστε στό Τριτοπατρεῖον τοῦ Κεραμεικοῦ.  Ἄβατο τότε ἀλλά τώρα σκορπισμένα ἐρείπια, ἀφημένα στήν πρόσβαση τοῦ κάθε ἐπισκέπτη. Δυό λίθινοι ὅροι στέκονται ὥς σήμερα καί πάνω...


Δαιμονολογία
Κατηγορία: Γράμματα
Δαιμονολογία

(στην ελληνική μυθολογία) Ὁ ἀρχαῖος Ἕλληνας πίστευε πώς τά πάντα στόν κόσμο ἦταν διαποτισμένα ἀπό τήν ἐνέργεια ἀγαθοποιῶν καί κακοποιῶν δαιμόνων. Ἐπειδὴ, κατά τόν Decharme,...


Οι Θεές
Κατηγορία: Γράμματα
Οι Θεές

Ὁ φυσιολογικός ἄνθρωπος ξεχνᾶ· ὁ συγγραφεύς καί τό ὄνειρο ποτέ. Μεγαλώνοντας βεβαιώνομαι περισσότερο γιά τήν συμπαντική μνήμη ἤ μνήμη θεοῦ ἤ μνήμη τοῦ κόσμου ἤ...


Φυσιογνωμίες τόπων
Κατηγορία: Γράμματα
Φυσιογνωμίες τόπων

Ἀλεξάνδρεια τοῦ 1991 μ.Χ. (τίτλος κατά τό καβαφικόν πρότυπον) ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ΑΛΛΟΤΕ ΠΟΛΥΦΩΝΙΚΗ ΠΟΛΗ; Ἐνῶ στό Κάιρο τό βαρύ, τό ἁπλόχωρο κι ἀνατολιτικο οἱ...


Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι
Κατηγορία: Γράμματα
Η γυναίκα με το πλοίο στο κεφάλι

Στήν ἐφηβεία μου εἶχα ἕναν διακαή πόθο: νά βρεθῶ στήν πόλη τοῦ ὀνείρου τρελά ἐρωτευμένη. Διέθετα τήν πόλη καί τό αἴσθημα· ἔλειπε μόνον τό πρόσωπο....


Ποταμίσιοι έρωτες
Κατηγορία: Γράμματα
Ποταμίσιοι έρωτες

Λόγος τῆς ἀφηγήτριας Ἐπιστρέφω ἀπό ἕνα ταξίδι πού διήρκησε χρόνια. Δέν ἔχει σημασία ποῦ ἤμουν. Τό ταξίδι μου, ὅπως ἄλλωστε ὅλα τά ταξίδια, εἶχε ὀμορφιά,...