Logo

ΕΠΟΠΤΕΙΑ

Πολιτισμός

μόρφωση

κοινωνία


Federica Bianchi, Ο Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν μιλάει για το μέλλον της Ευρώπης


Ένας από τους λόγους για τους οποίους οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης κλήθηκαν να πάρουν με μια βιασύνη την απόφαση εισόδου στην Ένωση  ήταν για να φύγουν από τη σφαίρα της ρωσικής επιρροής και να έλθουν στο δυτικό κόσμο
«Θα έπρεπε να τους σώσει από τη σφαίρα της ρωσικής  επιρροής σταδιακά. Οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης έχουν δικαίωμα  να ενταχθούν στην Ευρώπη, είναι ευρωπαϊκές χώρες, αλλά μόνον εάν συμμερίζονταν  την πρόταση μιας οικονομικής ένωσης  με πολιτικές φιλοδοξίες.  Αυτό δεν θα μπορούσε να γίνει σε δύο χρόνια. Θα έπρεπε να παραμείνουν  ανεξάρτητες  για δεκαπέντε περίπου χρόνια, προκειμένου κάθε χώρα από αυτές να αποκτήσει τους δικούς της δημοκρατικούς θεσμούς, τη δημιουργία νέων συνδικαλιστικών δομών, και βγουν από τη νοοτροπία του κομμουνιστικού  καθεστώτος πριν από την ένταξη  στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ταχεία διεύρυνση ήταν λάθος. »

Ποιος είναι ο ρόλος του Ρομάνο Πρόντι, προέδρου της  Ευρωπαϊκής  Επιτροπής (περίοδος 1999-2004), στη Μεγάλη Επέκταση; 
«Ο Ρομάνο Πρόντι είναι ένας λαμπρός άνθρωπος και πολύ ζεστός, αλλά συμφώνησε να προχωρήσουμε στην Ευρωπαϊκή επέκταση χωρίς μεταρρυθμίσεις. Ήταν ένα ιστορικό λάθος που βρίσκεται στις ρίζες των σημερινών προβλημάτων. Οι πολίτες του ιδρυτικού πυρήνα βρέθηκαν να χάνονται  σε ένα άνισο σύνολο. Η λειτουργία του συστήματος είχε σχεδιαστεί για έξι χώρες, και ουσιαστικά δεν έχει αλλάξει με τη διεύρυνση. Όταν ιδρύσαμε την Ευρώπη νομίζαμε ότι θα είμαστε εννέα, αλλά όχι περισσότεροι. Σκεφτήκαμε αργότερα την Ισπανία, την Πορτογαλία και τους Έλληνες, επίσης  την Αυστρία. Λέγαμε ότι  η Ευρώπη θα μπορέσει να λειτουργήσει. Θα έχει 10-11 Επιτρόπους και 600 βουλευτές. Αντ ‘αυτού όμως έχουμε την Ευρώπη των 28».

Γιατί έγινε αυτό το λάθος; 
«Από  πολιτική αδυναμία. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Αγγλία πίεζαν ζητώντας την διεύρυνση πάρα πολύ γρήγορα. Εντελώς ανεύθυνα η Αγγλία επέμενε πολύ καιρό ακόμα και σε ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ: μια μη ρεαλιστική πρόταση, επειδή υπάρχουν σοβαρές αποκλίσεις – αν μη τι άλλο, επειδή η χώρα αυτή δεν έχει ευρωπαϊκή συνείδηση. Όμως, η κ. Μάργκαρετ Θάτσερ είχε ανακοινώσει αυτοβούλως ότι η διεύρυνση θα ολοκληρωθεί το 2000. Ήθελαν να αποδυναμώσουν την Ευρώπη, προκειμένου να παραμείνει μια αγορά ελεύθερου εμπορίου και να μην γίνει μια οικονομική και πολιτική δύναμη. Έτσι έχουμε δημιουργήσει μια διεύρυνση για την οποία δεν ήμασταν προετοιμασμένοι, χωρίς καμιά κυβέρνηση να προτείνει μια ολοκληρωμένη μεταρρύθμιση των θεσμικών οργάνων. Είχαμε ένα τεράστιο κοινοβούλιο και πάρα πολλούς  Επιτρόπους, όταν ο Ζακ Ντελόρ, ο πρόεδρος της  Επιτροπής (δεκαετία 1985-1995), τόνιζε ότι ο αριθμός των Επιτρόπων  δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 12. Η Συνθήκη της Νίκαιας το 2001 ήταν η χειρότερη ευρωπαϊκή συνθήκη που υπογράφηκε ποτέ, γιατί προέβλεπε την Μεγάλη Επέκταση χωρίς μεταρρύθμιση».

Ακόμη και το ευρώ δεν έχει  καλή υγεία ….
«Οι συμμετέχοντες στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, με την οποία ιδρύθηκε το ευρώ  λέγαμε – συμπεριλαμβανομένων και των Γερμανών – ότι δεν θα μπορούσαμε να έχουμε ένα κοινό νόμισμα χωρίς κοινή οικονομική πολιτική.  Όμως, από το 1997 έχουμε ακολουθήσει πολύ διαφορετικές πολιτικές. Η Γερμανία έχει μεταρρυθμιστεί. Οι χώρες που είχαν τη συνήθεια της υποτίμησης, όπως η Ιταλία και η Γαλλία, συνέχισαν να περνούν σαν να μπορούσε να ανατρέψουν τα έξοδα με την υποτίμηση. Ήταν ένα μεγάλο λάθος που είχε σοβαρές συνέπειες. Η ιταλική οικονομία παράγει εξαιρετικά προϊόντα, με τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.  Αλλά χρησιμοποιούσαν την υποτίμηση του νομίσματος για να έχουν ανταγωνιστικές τιμές. Ιταλία και Γαλλία   θα πρέπει να προσαρμόσουν τις οικονομικές τους πολιτικές στη νέα πραγματικότητα. Έχουμε Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και  Πορτογαλία ως χώρες υψηλού κινδύνου.  Τώρα οι ΗΠΑ θα αυξήσουν τα επιτόκια και η Ευρώπη θα είναι υποχρεωμένη να ακολουθήσει. Άρα, οι πιο χρεωμένες χώρες θα είναι αυτές που θα πληρώνουν τα περισσότερα. »

Γιατί αποφασίστηκε να εισαχθεί το ενιαίο νόμισμα; 
« Από την αρχή ήταν σαφές ότι για να λειτουργήσει, το ευρώ θα χρειαστεί μια κοινή οικονομική πολιτική. Για το σκοπό αυτό τέθηκαν τα όρια του Συμφώνου Σταθερότητας για τα ελλείμματα και το χρέος, η υπέρβαση των οποίων θα επέφερε κυρώσεις. Στη συνέχεια, όμως, το Σύμφωνο  έχει εσφαλμένη εφαρμογή, διότι οι χώρες έχουν εφαρμόσει επεκτατική δημοσιονομική πολιτική. »

Με λίγα λόγια: η Ευρώπη είναι νεκρή; 
«Στην πραγματικότητα υπάρχουν δύο Ευρώπες: η Ευρώπη των  28, η οποία είναι μια ζώνη ελεύθερων συναλλαγών υπερβολικά γραφειοκρατική, και η Ευρωζώνη , η οποία θέλει να προχωρήσει στην  οικονομική ολοκλήρωση της Ευρώπης  ώστε να γίνει μια παγκόσμια δύναμη. Πρόκειται για δύο διαφορετικά έργα. Η Ευρώπη των 28 θα είναι πάντα ένα τεχνικό έργο της Μεγάλης Αγοράς ∙ είναι πολύ εύθραυστη και σε κίνδυνο. Η άλλη Ευρώπη, η ευρωζώνη, θα συνεχίσει το μεγάλο έργο της  ολοκλήρωσης που άρχισε με το Μάαστριχτ, την τελευταία καλή συνθήκη, προσβλέποντας σε έναν κόσμο που από τότε έχει αλλάξει δραματικά. Η ευρωζώνη  δεν έχει άλλη επιλογή. Πριν από είκοσι χρόνια, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία οδηγούσαν  τις οικονομικές δυνάμεις. Τώρα ωθούνται όλο και πιο χαμηλά στην παγκόσμια κατάταξη.  Πρέπει να συνέλθουν για να γίνει η Ευρώπη  μια παγκόσμια οικονομική δύναμη, ικανή να αντέξει τον ανταγωνισμό  από την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν δεν το κάνουμε, η οικονομία θα πάει αλλού. Σήμερα είμαστε οι μεγαλύτερους εισαγωγείς στον κόσμο, αλλά να θυμάστε ότι οι εισαγωγές αυτές  είναι σε βάρος της εθνικής εργασίας. «




Αγοραίος

Αγοραίος
ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΕΜΠΛΟΚΕΣ Το ζήτημα δεν είναι τι ο ιδρυτής μιας θρησκείας δίδαξε, το ζήτημα είναι τι κατανοεί και τι χτίζει μέσα σε αυτή την κατανόηση...

Federica Bianchi, Ο Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν μιλάει για το μέλλον της Ευρώπης
Κατηγορία: Συνεντεύξεις / ΤΕΥΧΟΣ 1 ΙΟΥΛΙΟΣ-ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2017
Federica Bianchi, Ο Ζισκάρ ντ΄ Εσταίν μιλάει για το μέλλον της Ευρώπης

91 ετών σήμερα, ο Βαλερύ Ζισκάρ ντ’ Εσταίν, δεν είναι μόνο ο παλαιότερος Γάλλος πρόεδρος εν ζωή, αλλά και ένας από τους  λίγους πολιτικούς που επιζούν...


Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.